Excerpt.
Such were the out-lines of Dr. Slop’s figure, which—if you have read Hogarth’s analysis of beauty, and if you have not, I wish you would;—you must know, may as certainly be caricatured, and conveyed to the mind by three strokes as three hundred.
Imagine such a one,—for such, I say, were the outlines of Dr. Slop’s figure, coming slowly along, foot by foot, waddling thro’ the dirt upon the vertebrae of a little diminutive pony, of a pretty colour—but of strength,—alack!—scarce able to have made an amble of it, under such a fardel, had the roads been in an ambling condition.—They were not.—Imagine to yourself, Obadiah mounted upon a strong monster of a coach-horse, pricked into a full gallop, and making all practicable speed the adverse way.
Pray, Sir, let me interest you a moment in this description.
Had Dr. Slop beheld Obadiah a mile off, posting in a narrow lane directly towards him, at that monstrous rate,—splashing and plunging like a devil thro’ thick and thin, as he approached, would not such a phaenomenon, with such a vortex of mud and water moving along with it, round its axis,—have been a subject of juster apprehension to Dr. Slop in his situation, than the worst of Whiston’s comets?—To say nothing of the Nucleus; that is, of Obadiah and the coach-horse.—In my idea, the vortex alone of ’em was enough to have involved and carried, if not the doctor, at least the doctor’s pony, quite away with it. What then do you think must the terror and hydrophobia of Dr. Slop have been, when you read (which you are just going to do) that he was advancing thus warily along towards Shandy-Hall, and had approached to within sixty yards of it, and within five yards of a sudden turn, made by an acute angle of the garden-wall,—and in the dirtiest part of a dirty lane,—when Obadiah and his coach-horse turned the corner, rapid, furious,—pop,—full upon him!—Nothing, I think, in nature, can be supposed more terrible than such a rencounter,—so imprompt! so ill prepared to stand the shock of it as Dr. Slop was.
What could Dr. Slop do?—he crossed himself + —Pugh! […] for in crossing himself he let go his whip,—and in attempting to save his whip betwixt his knee and his saddle’s skirt, as it slipped, he lost his stirrup,—in losing which he lost his seat;—and in the multitude of all these losses (which, by the bye, shews what little advantage there is in crossing) the unfortunate doctor lost his presence of mind. So that without waiting for Obadiah’s onset, he left his pony to its destiny, tumbling off it diagonally, something in the stile and manner of a pack of wool, and without any other consequence from the fall, save that of being left (as it would have been) with the broadest part of him sunk about twelve inches deep in the mire.
From: The Life and Opinions of Tristram Shandy, Gentlemen by Laurence Sterne (London: J. M. Dent and Sons Ltd., 1964 )
Извадок.
Такви беа контурите на фигурата на доктор Слоп, која–ако сте ја читале Хогартовата анализа на убавината, а ако не сте ја читале, треба да ја прочитате;–тогаш знаете дека е како создадена за правење карикатури, и може да се долови во три потези исто толку добро како во триста.
Замислете си една таква фигура, –зашто таква беше, реков, онаа на доктор Слоп, како полека доаѓа, чекор по чекор, затетеравен по прашливиот пат, качен на грбот на особено малунѕаво пони коњче, со убава боја–но снага,– никаква!–кое едвај ќе успееше да каска, под толку тежок товар, да беа патиштата соодветни за каскање.–А не беа.–Замислете си го сега Обадија качен на снажен ѕвер кој лесно успева да влече кочија, како го бодне да трча во полн галоп, и најбрзо што може јава во спротивниот правец.
Господине, ве молам дозволете ми да се задржам за миг на овој опис.
Ако доктор Слоп го здогледаше Обадија на километар-до-два оддалеченост, како на тесната патека се приближува директно кон него, со таква чудовишна брзина,–плискајќи и кревајќи прав околу себе како животни во стампедо, немаше ли оваа глетка, со таков виор од кал и вода кои се вртат околу неговата оска,–да предизвика поискрен страв кај доктор Слоп во оваа ситуација отколку најлошите последици од кометите на Вистон[1]?–А да не говориме за Јадрото; односно, за Обадија и снажниот коњ.–Според мене, виорот сам по себе беше доволен да го однесе и оддува, ако не докторот, тогаш барем неговото пони. Тогаш замислете си само каков бил ужасот и хидрофобијата на доктор Слоп, кога ќе прочитате (што сега ќе го направите) дека полека и внимателно си јавал кон Шенди-Хол, и се доближил на педесеттина метри од него, при што на пет метри пред него се наоѓал свиок поради тоа што оградата вртела под остар агол,–и тоа, на најкалливиот дел од калливата патека,–кога Обадија и неговиот снажен коњ се појавиле од зад аголот, брзи, бесни–летнати право кон него!–Ништо на светот, ми се чини, не е пострашно од еден таков налет,– кога човек е толку неподготвен за него! толку неспремен за шокот што се доживува при тоа колку што беше доктор Слоп.
Што можеше доктор Слоп да стори? – се прекрсти + –Уф! […] зашто кога се прекрсти, го испушти камшикот од рака,–а додека се обидуваше да го задржи камшикот меѓу коленото и работ од седлото, како што се лизна, му отпаднаа узенгиите,–при што му испадна и седиштето; – и сред овој куп загуби (кои, меѓу другото, покажуваат колку е бескорисно прекрстувањето), кутриот доктор ја загуби присебноста. Па, без да ја чека реакцијата од Обадија, го остави понито на неговата судбина, и се одмота дијагонално од него, небаре е клопче волница, и без никакви други последици од падот, освен што (како што излезе) со најширокиот свој дел потона четириесеттина сантиметри во калта.
[1] Вилијам Вистон, англиски теолог, историчар и математичар, според кого причина за големата поплава опишана во Библијата била комета, и кој сметал дека кометите предизвикале голем број катастрофи во историјата на Земјата.
Животот и мислењата на благородниот господин Тристрам Шенди од Лоренс Стерн (Конгресен сервисен центар, Микена, Макавеј, 2012-Том 1, 2013-Том 2)
По покана на International Laurence Sterne Foundation, по еден примерок од двата тома на Тристрам Шенди е испратен и се наоѓа во седиштетот на International Laurence Sterne Foundation во Утрехт, Холдандија.
Трага 