Excerpt.
Dorothy lived in the midst of the great Kansas prairies, with Uncle Henry, who was a farmer, and Aunt Em, who was the farmer’s wife. Their house was small, for the lumber to build it had to be carried by wagon many miles. There were four walls, a floor and a roof, which made one room; and this room contained a rusty looking cookstove, a cupboard for the dishes, a table, three or four chairs, and the beds. Uncle Henry and Aunt Em had a big bed in one corner, and Dorothy a little bed in another corner. There was no garret at all, and no cellar–except a small hole dug in the ground, called a cyclone cellar, where the family could go in case one of those great whirlwinds arose, mighty enough to crush any building in its path. It was reached by a trap door in the middle of the floor, from which a ladder led down into the small, dark hole.
When Dorothy stood in the doorway and looked around, she could see nothing but the great gray prairie on every side. Not a tree nor a house broke the broad sweep of flat country that reached to the edge of the sky in all directions. The sun had baked the plowed land into a gray mass, with little cracks running through it. Even the grass was not green, for the sun had burned the tops of the long blades until they were the same gray color to be seen everywhere. Once the house had been painted, but the sun blistered the paint and the rains washed it away, and now the house was as dull and gray as everything else.
From: The Wonderful Wizard of Oz by L. Frank Baum, The Project Gutenberg EBook
Извадок
Дороти живееше среде големите канзаски прерии, со тетин Хенри, кој беше фармер, и тетка Ема, неговата жена. Куќата им беше мала, зашто балваните за нејзина изградба мораше да се донесат оддалеку со запрежна кола. Имаше четири ѕида, под и покрив, кои сочинуваа една соба; а во собата се наоѓаше за‘рѓана печка, креденец за садовите, маса, три-четири столчиња и креветите. Тетин Хенри и тетка Ема имаа голем кревет во еден агол, а Дороти имаше мал крвет во друг. Немаше соба на таванот, ниту подрум – освен мала дупка ископана в земја, која ја нарекуваа скривница од торнадо, во која можеше да слезе семејството доколку наидеше еден од оние урагани, доволно силни да урнат и зграда ако им стои на патот. Во неа се влегуваше преку вратата на подот, од која се спуштаа скали кон малата, темна дупка.
Кога Дороти ќе застанеше на прагот од куќата и ќе погледнеше наоколу, не можеше да види ништо освен големата сива прерија протегната на сите страни. Ни дрво ни куќа не ја параа пространата рамнина што досегаше до работ на небото каде и да се свртиш. Сонцето ја беше испекло изораната земја и ја направило сива површина, испресечена со пукнатинки. Дури ни тревата не беше зелена, зашто сонцето ги беше изгорело врвовите на долгите шилести тревки додека тие не ја добиле истата сива боја што се гледаше насекаде. Еднаш ја бојадисаа куќата, но сонцето ја излупи бојата, а дождовите ја одмија, па куќата сега беше еднолична и сива како и сé друго.
Од: Волшебникот од Оз на Л. Френк Баум. Скопје: Арс Ламина, 2018.
Трага 