Драмата Случка меѓу настани (Скопје: Слово, 2010) е составена од пет чина, при што во секој чин има по две сцени: едната се фокусира на дваесетина години од животот на големата математичарка, филозоф и астроном Хипатија, која живеела во Александрија во втората половина на четвртиот и почетокот на петтиот век. Другата зборува за случките во една невладина организација во Скопје на почетокот од дваесет и првиот век што се одвиваат во текот на еден ден. Иако за животот на Хипатија се знае многу малку, драмата се обидува да реконструира, врз основа на историските извори, неколку хипотетички ситуации. Паралелните приказни се поврзуваат преку сличноста на проблемите со кои се бават, како што се верска и национална нетрпеливост, нагризените човечки односи, живот во околности кога поголемиот дел од луѓето се однесуваат неодговорно, при што доаѓа до израз и контрастот зависен од времето во кое живеат ликовите, но и некои сличности меѓу двата периода. Времетраењето на сцените се намалува, односно темпото на драмата забрзува, како што драмата се движи кон својот трагичен расплет.
The play An Event among Many (Skopje: Slovo, 2010) is composed of five acts, each act including two scenes: one is focused on (approximately) twenty years in the life of the great mathematician, philosopher and astronomer Hypatia, who lived in Alexandria in the second half of the fourth and the beginning of the fifth century. The other is focused on the events in an NGO in Skopje at the beginning of the twenty-first century which are taking place within one day. Although very little is known about Hypatia’s life, the play attempts to reconstruct, on the basis of historical sources, several hypothetical situations. The parallel stories are connected through the issues they deal with, such as religious and other kinds of intolerance, life in circumstances when the majority behaves irrationally or irresponsibly. The contrast that depends on the temporal and spatial setting comes into lights, as well as some similarities between the two periods. The length of the scenes decreases gradually from the first to the fifth act, along with the increasing of the pace, as the play moves towards the tragic denouement.
Трага 