Романот Бруно и боите (Скопје: Слово, 2006) се одвива во шеснаесеттиот век во Италија. Петро, млад вајар од Нола, незадоволен од својот живот во малото гратче, заминува во Неапол за да се здобие со подобро образование. Таму го запознава Џордано Бруно, кој му остава силен впечаток. Романот го следи животот на фиктивниот лик Петро, неговиот восхит од Џордано Бруно, кого го среќава само три пати, но за чиј живот повремено добива информации, разочарувањето на Петро, неговата желба за знаење и подоцнежното губење на илузиите, неговата средба со Ада и нејзиниот татко со кои се развива во позрела личност, како и неговите необични средби со својот двојник. Фиктивната приказна за Петро е повремено проткаена со историски информации за животот на Бруно, нарацијата се префрла меѓу прво лице и сезнаен наратор, а наративната нишка повремено се проткајува со дневничките записи на Ада и поетски стихови од чудната поетска игра на Ада и нејзиниот татко.
The novel Bruno and the Colors (Skopje: Slovo, 2006) is taking place in the sixteenth century in Italy. Petro, a young sculptor from Nola, discontent with his life in the small town, goes to Naples in order to get better education. There, he meets Giordano Bruno, who leaves profound impression on him. The novel follows the life of the fictive protagonist Petro, his admiration for Giordano Bruno, whom he meets only three times but occasionally receives information about Bruno’s life, Petro’s desire for knowledge, his subsequent disillusionment, his meeting with a woman named Ada and her father, who affect the development of his personality, as well as his unusual encounters with his double. Petro’s fictive story is occasionally interwoven with historical information about the life of Bruno, the narration transfers from first to third person, and the narrative is sporadically entwined with Ada’s diary entries and poetic lines of the strange poetic game of Ada and her father.
Трага 